Ubıh/Pekhi/tʷaχə, Убыхи ,
ANA SAYFA
UBIHLAR
=> Ubıhlar Kimdir?
=> Soçinin Sürgündeki Sahipleri
=> Ubıhya - Ubıhların Vatanı
=> Ubıh - Hitit İlişkisi
=> Ubıh sülale isimleri
=> Ubıh köyleri
=> Sürgün ve Ubıhlar
UBIHÇA
Ubıhça Çalışmalar
Yazılar
Galeri
Videolar
FORUM
Mutfağımız
Ziyaretçi defteri
Yönetici
Adigece Ders (Latin)
Adigece Konuşma Klavuzu
 

 

Facebook'ta Paylaş

Ubıhya - Ubıhların Vatanı

          Ubuch/Ubıh/Vıbuh/Peku, Karadeniz Soça bölgesinde yaşamış olan bir  halktır.Ruslara en son teslim olan halktır. Onlar bugünkü  Abhaz Cumhuriyeti’nde Abhazlar la etnik köken ve dil bakımından yakın akrabadırlar, fakat aslanda batı Kafkasya halkları arasındaki yerleri çok değişik ve ayrıcalıklıdır. Kendi aralarında dahi tam olarak aynı olmayıp, etnik, yöresel, ekonomik ve politik farkları olan bazı kabilelere bölünmüşlerdi ve dil bakımından da ilginç özellikleri vardı. Bu grupların başlıcaları olarak Vardan, Şaşe, Khize, Subeşkh ve Alani kabilelerini sayabiliriz. Bunlardan ilk ikisi ekonomik ve sosyal yönden en ileri gelenlerden sayılır ve Vardan ile Soçi nehirlerinin vadilerinde yaşarlardı. Özellikle tarım ve bahçıvanlıkta çok ilerlemişlerdi.  

          Ubıhların ruslarla savaşı 1830'lu yıllardan son­ra başlar. bu tarihten sonra ubıhlar ve kuzey kafkas halk­ları ile ruslar arasında yıllarca süren çok şiddetli savaşlar olur. 1841-1846 yılları arasında tam 88 savaş yapılmıştır. 

          Ubıhlarla rusların savaşı tam 34 yıl sürdü. şubat 1864'te ubıhlar çok şiddetli ve çetin  bir kuşatma ile çember içine alındı. 6 mart 1864'te direniş sona erdi. 

           Ubıhlara iki alternatif sunuldu. ya osmanlı topraklarına göç edecekler ya da kuban'da rusların tespit ettiği yere nakledileceklerdi. ubıhlar osmanlı topraklarını seçtiler.

           Bu topraklara 25 000 civarında ubıh'ın göç ettiği biliniyor. ancak, sadece plevne savunmasi'nda 5 000 ubih hayatını kaybetti.  Ubıhların,özellikle erkeklerinin bu savaşlarda,hayatını,kaybetmesi,Ubıhların asimilasyonunu kolaylaştırdı.Günümüzde eski UBIH yurdunda hiç UBIH kalmamıştır.

          Sayıca iyice azalan XIX. yüzyılın Efsane halkının torunları, Türkiye'de dağınık olarak yaşamaktalar. 

          Ubıhların topluca anayurtlarını terkettikleri gündü. Dağlara sığınıp kalan bazı ailelerden birisinin bir üyesi o gün gördüklerini daha sonraları şöyle anlatır: "Kimileri atlı, kimileri kağnılarla, kimileri at arabalarıyla ve kimileri de yaya olarak guruplar halinde geçip gittiler deniz kenarına doğru, tüm guruplar tüfekleri ellerinde parmakları tetikte askerlerin kuşatması altında devam ettiler yollarına".

          Kafkas savaşlarının bitişinin kutlandığı ve Rus birliklerinin komutanlarının tebrik edilip törenler düzenlendiği o yerler Ubıh topraklarıydı. Ubıhlar tüm halklardan sonra teslim oldular ve silahlarını bıraktılar.

          İşte o kötü gün ile birlikte birkaç bin yıllık tarihi olan Ubıhların tarihi ve halk olarak varlıkları da fiilen sona erdi.
 
          Ubıhça’nın ölmesinin nedeni, bu dili konuşan kimsenin kalmayışıdır. Rus-Çerkes savaşlarında bir ara önderliği Kafkasya’nın en sert halklarından, biri olduğu iddia edilen Ubıhlar üstlenir. Sert geçen savaşlarda, Ubıhların neredeyse tamamı katledilir. Arta kalanlar ise Kafkasları terk eder. Günümüzde Anadolu’da tek tük de olsa rastlanan Ubıh’ların sert mizaçlarını aynen korudukları söylenebilir. 

         (19 uncu Yüzyıl boyunca, başta bütün Çeçenistan olmak üzere, Kuzey Kafkasya kan gölüne dönmüştür. Topraklarında özgürce yaşamak isteyen bu kahraman insanlar, çocuk, kadın demeden katledilmiş, topraklarından sürülmüşlerdir. Bu, öylesine bir soykırımdır ki, Karadeniz kıyısındaki Soçi’nin gerçek sahipleri olan Ubıhlar, topyekûn katliama ve sürgüne tabi tutulmuşlardır; Türkiye’de sadece birkaç yüz kişi yaşamaktadır ve yeryüzünde Ubıhca konuşan kimse kalmamıştır.

         Marx ve Engels, 19 uncu Yüzyıldaki Kafkasya'da yaşanan savaşları "özgürlük kahramanlıkları" olarak dile getirmiştir. 19 uncu Yüzyıl boyunca Kuzey Kafkasya'da yaşanan katliamlar ve kahramanlıklar, Yuryeviç Lermontov'un, Puşkin'in, Tolstoy'un, Alexandre Dumas'nın, Barbara Cartland'ın en güzel, en edebî eserlerine konu olmuştur. 


Alıntıdır





Bu sayfa hakkındaki yorumlar:
Yorumu gönderen: Zeynep Kumkale( kumkalezeynepgmail.com ), 14.08.2013, 10:11 (UTC):
Düzce'de bir Çerkes köyü olan kendi köyüm Hatıp Köy nüfusunun yarısı Wubıh yarısı Şapsığdır fakat günümüzde sadece 4-5 aile kalmıştır.

Yorumu gönderen: Ilker Sezen( Ilkersezenaol.com ), 13.08.2013, 21:29 (UTC):
Duzcenin Cakirlar(Simithable)benim koyum bir Ubih koyudur fakat su anda sadece 4-5 aile kalmistir.

Yorumu gönderen: R.Hasan YÜZ( rhasantuzhotmail.com ), 26.12.2012, 20:09 (UTC):
Balıkesir-Gönen-Armutlu köyünden (Deçenkoy) Ubıh-Şupako ailesindenin.Dedemin babası Bandırma-Edincik- Çinge köyüne yerleşmiş ilk olarak.1920 de Deçenkoya gelmişler.Benim çocuklarıma kadar neslimizi koruyabildik.Bundan sonrası zor olacak galiba.

Yorumu gönderen: AHMET AYDIN( aydinahmetmail.ru ), 18.12.2010, 08:27 (UTC):
Pınarbaşı- Panlı Köyü nün Tek vubıh ailesiyiz.(Vubıh Duğ)
Kastromaya sürgün edilen vubihler hakkında bilgisi olan varmı?

Yorumu gönderen: yasin( .......... ), 21.12.2009, 20:13 (UTC):
güzel olmui eline sağlık



Bu sayfa hakkında yorum ekle:
İsmin:
E-mail adresin:
Mesajınız:


Toplam 57658 ziyaretçi Ubıh
=> Sen de ücretsiz bir internet sitesi kurmak ister misin? O zaman burayı tıkla! <=